|
|
Historia szkoły
HISTORIA
 Decyzją pruskiego parlamentu w 1876 r. przyjęty został wniosek Freiherra von Gampa o zbudowaniu szkoły budowlanej w Wałczu. Szkołę zlokalizowano na miejscu byłej ujeżdżalni koni dla pułku ułanów z 1870 r. W krótkim czasie, bo już 27 kwietnia 1887 r., nastąpiło otwarcie szkoły. Był to parterowy budynek pochodzący z adaptacji stajni koszarowych.
W 1884 r., przyjęto decyzję o rozbudowie szkoły. W 1885 r., szkoła przeszła pod zarząd państwowy, a miasto dawało na utrzymanie rocznie dotację 6400 marek.
Wówczas też wzniesiono nowy gmach, a mianowicie główne skrzydło od ulicy Bankowej. Nowy budynek z 10 izbami szkolnymi został oddany do użytku 1 października 1895 r. W roku 1904 podjęto jeszcze raz rozbudowę szkoły, dobudowując skrzydło od dzisiejszej ul. Okulickiego.
W pierwszych latach istnienia szkoły realizowany był 3-letni kurs nauczania, a w 1883 r. wprowadzono 4-ty rok. W roku 1884 w szkole były 4 klasy, a pięć lat potem zorganizowano 8 klas. Łączna liczba uczniów w 1898 r. wynosiła 317. W 1901 r. zostały wprowadzone następujące specjalności:
bekoniarstwo
urządzenia melioracyjne
geodezja.
 W 1912 r. dyrektor szkoły Peters założył w niej Muzeum Regionalne z modelami zabytkowych budynków wałeckich z dokumentacją techniczną. Podczas pierwszej wojny światowej w budynku szkoły odbywał się pobór wojska. Jedno skrzydło budynku szkolnego zostało oddane seminarium nauczycielskiemu, ponieważ w budynku seminarium (przy ulicy Bydgoskiej), w czasie 1 wojny mieścił się szpital wojskowy. W okresie walk na pograniczu polsko-niemieckim (1918-1919), w szkole mieścił się 4-ty sztab dywizji piechoty niemieckiej, oraz główny sztab 2-ego korpusu armii niemieckiej.
W latach 30-tych utworzona została Rzemieślniczo-Handlowa Szkoła Zawodowa, przeznaczona dla uczniów objętych obowiązkiem dalszego nauczania. Szkoła ta przez krótki okres mieściła się w Szkole Podstawowej nr 2. W 1931 r. do szkoły rzemieślniczej uczęszczało 115 uczniów, a do handlowej 23 uczniów i 42 uczennice. W tym też czasie kierownikiem szkoły był Kontek. Krótko przed wojną w budynku szkoły mieściło się Technikum Budowlane. Po drugiej wojnie światowej, 20 sierpnia 1945 r. Inspektorat szkolny w Wałczu powierzył obowiązki zorganizowania szkoły rzemieślniczo-budowlanej Marianowi Mackellowi. Na stanowisku dyrektora był do 20 listopada 1945 r.
W pierwszym okresie do szkoły uczęszczało 30 uczniów. Drugim dyrektorem szkoły został Mateusz Balcerowicz, sprawując krótko funkcję, bo do 30 stycznia 1946 r. Następnie stanowisko dyrektora objął Józef Próchniak. Budynek szkolny długo był dewastowany przez przechodzące wojska, ludność napływową i niektóre urzędy. Poprzez działania wojenne powstały w dachu dwie dziury po wybuchach pocisków artyleryjskich. Pierwszymi nauczycielami byli:
Józef Rembitowsk
Eugenia Lemanowicz
Eleonora Ostępowa
Stanisław Kozłowski
Józef Towarnicki
Stefan Tonera
Zofia Nawarecka
Maria Próchniak
Władysław Sienkiewicz
kierownik warsztatów: Tadeusz Nawarecki.
W 1947 r zorganizowano następujące szkoły:
Gimnazjum Mechaniczne
Gimnazjum Krawiecko-Bielizniarskie
Publiczna Szkoła Zawodowa - ogólno zawodowa
pierwsza klasa spółdzielczo-handlowa.
Działały następujące organizacje:
Związek Młodzieży Polskiej
Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej
Szkolne Koło Sportowe
świetlica szkolna
spółdzielnia szkolna
Liga Lotnicza
Liga Przyjaciół Żołnierza.
Od 1948 r. rozpoczęto remont budynku przy ul. Sądowej adaptując go na internat ZSZ. Istniał on na początku lat 60-tych. Pierwszym kierownikiem internatu została Wanda Kalmuk, a wychowawcą Jan Makuszewski. Od 1950 r. obowiązki dyrektora przejął Mikołaj Tamm. Gimnazjum Krawiecko-Bieliźniarskie zostaje przeniesione na ul. Południową pod nazwą Państwowe Liceum Odzieżowe. Internat z ul. Sądowej zostaje przeniesiony do budynku przy ul. Zdobywców Wału Pomorskiego. Drugi internat wykupiony został w 1967 r. również przy tej samej ulicy. W 1954 r. po raz pierwszy zostaje wprowadzona funkcja technika bezpieczeństwa i higieny pracy. W latach 1950-1958 działała Zasadnicza Szkoła Metalowa o specjalnościach:
tokarz
ślusarz
elektromonter budowlany
blacharz.
Gimnazjum Mechaniczne zakończyło swoją działalność w roku 1952. W 1953 r. zapada decyzja utworzenia 5-letniego Technikum Mechanicznego o specjalności obróbki skrawaniem, na bazie ZSZ. W 1964 r. powstała nowa szkoła przyzakładowa przy PKS - kształcąca kierowców-mechaników samochodowych. W latach 1957-1965 dyrektorstwo szkoły obejmuje Jerzy Kloskowski znany i ceniony działacz społeczny i znawca regionu. W 1965 r. dyrektorem zostaje Józef Szewczyk i pełni tą funkcję przez 1 rok. W 1966 r. warsztaty szkolne posiadały następujące działy produkcyjno-szkoleniowe:
obróbka mechaniczna
obróbka ręczna
obróbka cieplna
remonty maszyn
rozdzielnia robót.
W 1967 r. powstaje Technikum Ekonomiczne dla Pracujących o specjalności ogólno-ekonomicznej. W 1968 r. gruntownie przebudowano boisko szkolne przy ul. Bankowej. W roku 1971 w budynku po byłej straży pożarnej adaptowane zostały pomieszczenia na biura kierownictwa i administracji warsztatów. W 1972 r. zostało dobudowane piętro prawego skrzydła budynku od ul. Okulickiego. W budynku szkolnym prowadzone są kursy zawodowe organizowane przez Zakład Doskonalenia Zawodowego. W 1995 r. szkoła liczyła 1360 uczniów i 55 nauczycieli.
W skład ZSZ wchodzi:
Zasadnicza Szkoła Zawodowa
Zasadnicza Szkoła Zawodowa dla Pracujących
Liceum Zawodowe
Technikum Zawodowe
Kierownicy warsztatów szkolnych.
Tadeusz Nawarecki
Justyn Czerniawski
Leon Barański
Władysław Sienkiewicz
Szczepan Bartkowiak
Józef Balcer
Stanisław Mamiński
Dyrektorzy ZSZ
Marian Mackell (1945-1945)
Mateusz Balcerowicz (1945-1946)
Józef Próchniak (1947-1950)
Jerzy Rembikowski (1948-1949)
Mikołaj Tamm (1950-1957)
Jerzy Kloskowski (1957-1965)
Józef Szewczyk (1965-1966)
Włodzimierz Hanyż (1966-1985)
Józef Balcer (1985-1996)
Ryszard Marszewski (1996-2006)
Piotr Filipiak (od 2006)
|
|
Braliśmy udział w projekcie:
|
Uczniowie naszej szkoły otrzymali tytuł "Uczeń z klasą":
Oto ich blog:
Pasja sposobem na życie
|
Nauczyciele naszej szkoły otrzymali tytuł "Nauczyciel z klasą":
|
Bierzemy udział w konkursie:
|
|
